donderdag 24 juli 2014

HO'OPONOPONO

ho'oponopono
Ja, FB. Wat er nu gebeurde. In het weekend werd ik wel zeer onheus bejegend door iemand. Ik bleef a stand voor me zelf en voelde me geen slachtoffer van wat er gebeurde. Was ik blij mee.
Vervolgens besloot ik de Ho o pono pono te practiseren.
Ik richtte me op de persoon in kwestie en begon te zeggen:
Ik hou van je (I love you)
Bedankt (Thank you)
Het spijt me (I am sorry)
Vergeef me alsjeblieft (Please forgive me)
Vanmorgen kreeg ik een mail met : Suur Maj, het spijt me. En nog meer,maar is op deze plek niet van belang.
Ik was verbaasd en verwonderd.
Natuurlijk zegt mijn wetenschappelijke opleidingskant in me: Suur Maj ,er is geen enkel bewijs , dat het bovenstaande practiseren heeft geleid tot deze mail. En gelukkig heb ik nog een innerlijk weten, dat zegt Suur Maj, neem dat nou maar van mij aan.
Je vindt op internet meerdere verhalen en oorsprongen. Allemaal niet zo belangrijk. Waar het om gaat is om het gebruik van deze vier simpele(?)
zinnen. Ik dacht ik deel het maar. Je weet maar nooit. Wie weet kan iemand het gebruiken. 
Well FB What happened last week? Somebody treated me not nice. And this is an understatement. I was a stand for myself and was able to overcome the role of victim. A kind of breakthrough.
After some days i decided to practise the Ho'
o ponopono.
I stated my intention and directed the intention to that person and said for a while:
I love you
Thank you
I am sorry
please forgive me.
(afterwards looking at what i did i realised i was rather detached from the result)
This morning i got a mail from that person: Suur Maj, I am sorry ...and other words,not important for the purpose of this writing.
I was very surprised and was wondering.
Ofcourse the scientist in me says: Suur Maj there is no evidence at all that there is a causal connection between what you did and the content of this mail with the i am Sorry.
And fortunately i have also an inner knowing saying to me:,i would take it for granted that there is a correlation .
On the internet you find different stories about the origin. Not that important. Its about using those simple(?) sentences.
I thought let me share this experience. You never know.Who knows someone can use it. 

woensdag 1 mei 2013

EEN BIJZONDERE KONING!

Heel lang geleden was er een land. Niet zomaar een land. Een heel bijzonder land. Een land waar mensen tevreden waren met wat ze hadden en ook met wat ze niet hadden. En ze hadden een Koning. Niet zo maar een Koning. Een bijzondere Koning. De koning van dat land voelde zich niet verheven boven zijn volk. Als eerste onder zijn gelijken stond hij midden tussen zijn volk. En toch wist en zag iedereen, dat is onze Koning. En vaak als mensen ziek waren gingen ze naar het paleis en de Koning had alle tijd voor ze. Hij pakte dan een hand en keek hen indringend in de ogen. De mensen konden nooit precies na vertellen wat er dan gebeurde. En als ze dan weer terug gingen naar huis voelde ze onderweg zich langzamerhand weer opknappen. Ook zei de Koning zinnen als : je bent je eigen Koning. Ga heen en onderzoek je zelf,opdat jij je eigen Koning kan worden. De mensen vonden dat in het begin wel raar. Geleidelijk aan begonnen ze te ontdekken wat hun Koning met dat soort zinnen bedoelden. Er ontstonden koningskringen waarin mensen met elkaar op onderzoek gingen. Zichzelf en elkaar gingen bevragen op hun eigen koningschap. Wow, Dat is tof,kon je in die tijd in de "kranten lezen "als weer een lid van een koningskring werd geciteerd. Nou ja, er waren natuurlijk in die tijd nog geen kranten,zoals we die nu kennen. Ze hadden zo hun eigen mondelinge nieuwsvoorziening. Dat was een feest op zich! Natuurlijk de Koning kon niet iedereen genezen.En ook de mensen die naar de Koning gingen en niet meer beter werden,voelden zich getroost wanneer de Koning hen in de ogen keek. Ze voelden zich gezien in hun leven,in wat zich van binnen bij hen afspeelden. En zonder uitzondering kwam er een serene rust over hen en een weldadige aanvaarding van wat het te wachten stond. 

en iemand op facebook reageerde met: en ze leefden nog lang en gelukkig.
Dat niet alleen. Er was nog iets bijzonders met de Koning en zijn volk. Op zekere dag ging de Koning een rondreis maken en bleef in iedere dorp wel een week. En elke dag kwamen de dorpelingen naar een plek in het dorp waar iedereen kon zitten en beschut was tegen de zon. Meestal in de schaduw van een grote,oude boom. En de koning vertelde dan over zijn dromen,zijn nachtelijke ingevingen,of zijn weten. Dat het leven een feest kan zijn als we kunnen zijn met wat er is. Een feest kan zijn als we leven vanuit eenheid. Eenheid? Daar heb je onze Koning weer,waren de eerste reacties als de Koning daarover ging vertellen. En ze wisten, dat hun rare Koning waar ze zoveel van hielden,niet zo maar iets vertelde. Dat achter wat zij in het begin raar vonden,een grote wijsheid school.En de Koning liet in elk dorp de mensen rustig uitraren,omdat hij wist, dat het hen ontvankelijk zou maken voor wat hij te vertellen had.Ja, sprak hij dan,er is geen wij en zij en ik en jij. Ho,ho,wacht even,dat ging de meeste dorpelingen toch echt te ver. Geen wij en zij en geen ik en jij? Dat kan toch niet? Jawel sprak de Koning dan. We zijn allemaal met elkaar verbonden,of we het nou willen of niet. We zijn niet van elkaar afgescheiden. En ook niet van de dieren en de natuur. Ja ,maar hoe kan dat nou. Dan hebben ze me altijd het verkeerde geleerd. En de Koning legde dan uit dat er geen verkeerde leren bestaat of bestond. Dat de meesters in het land hun best hadden gedaan om naar hun beste weten te vertellen over het leven. En dat die kennis aan verandering onderhevig is. Er nieuwe inzichten kunnen ontstaan.Dat we de meesters dankbaar moesten zijn----de meesters onder de dorpelingen fleurden bij die woorden altijd weer op- omdat zij de basis hadden gelegd en hun voorgangers en hun voorgangers enzovoort. Oh ja.dat is waar. Er wordt altijd voortgebouwd op de kennis en het weten van onze ouders en voorouders. Dat wisten de mensen heel goed. Zo was het met de ontwikkeling van veel ambachten en de landbouw en het houden van dieren ook gegaan. Dat was ook niet altijd hetzelfde gegaan.En ze werden enthousiast.Vertel,vertel en de Koning vertelde en eindigde steevast met: ga zelf op onderzoek uit,ga elkaar bevragen,ga jezelf bevragen en deel de antwoorden en kijk en voel of je die eenheid kunt ervaren en wat dat met je doet. Hoe je leven en het leven in je dorp er dan uit gaat zien.En er ontstonden spontaan eenheidskringen waarin mensen met elkaar in gesprek gingen.Niet vanuit kennis. Van uit weten,vanuit ervaren,vanuit delen.En ze leefden inderdaad nog lang en gelukkig.

maandag 10 december 2012

(SPORT)-GEWELD BEGINT BIJ ONS ZELF

                                                         (SPORT) -GEWELD



In allerlei commentaren heb ik gemist , dat de oplossing bij ons zelf begint. Onze eigen kleine geweldsuitingen en de ontkenning daarvan. En dat we daardoor ons eigen geweld projecteren in de buitenwereld. En met een  niet letterlijke verwijzing naar de regels die Etty Hillesum ooit schreef tijdens de tweede wereldoorloog: ik kan wel naar die duitse soldaten wijzen,maar hoe is met mijn eigen geweld als ik weer eens mijn buurman af snauw. En we zouden ons af dienen te vragen waarom is er geweld? Omdat we onvoldoende liefde in ons hebben. Omdat we in ons leven onvoldoende liefde hebben ervaren. En dus is het zaak daar aan te gaan werken. iedere dag te werken aan het bevrijden van ons zelf van de demonen uit het verleden: gebrek aan liefde,niet gezien te hebben gevoeld,in de steek te zijn gelaten of gevoeld hebben,mishandeld zijn et.etc. We hebben te werken aan het bevrijden van de liefde in ons zelf en zo in anderen Dan pas zal het niet meer nodig zijn om ons eigen geweld te projecteren in de buitenwereld. Het huidige geweld is een schreeuw aan ieder van ons: Kijk naar je zelf! Hoe is het met je eigen geweld gesteld? Wie snauw je af,wie laat je in de steek,wie mishandel je- verbaal of fysiek of non-verbaal. Hou je wel genoeg van jezelf.? etc. etc. Ja ik weet: het is prettiger naar anderen te wijzen dan zelfonderzoek te doen en te kijken naar wat we zelf hebben te veranderen. Toch is dat mijns inziens de enige weg !
In de Volkskrant van vandaag schrijft Peter Middendorp ,dat hij  begrip heeft voor het schelden op scheidsrechters en daar ook hartstochtelijk aan heeft meegedaan. Overigens is  het woord hartstochtelijk in dit verband niet juist. Dat moet egotochtelijk zijn. Hoe dan ook ,ik heb naar aanleiding van zijn column een aantal vragen gesteld :



- is er ooit op de scholen die heeft doorlopen u  geleerd hoe je adekwaat met emoties kunt omgaan?


- is er in uw gezin waar u bent groot gebracht ooit aandacht besteed aan het op een adequate manier omgaan met emoties?


- Is u ooit geleerd dat emoties als ze zo heftig zijn,niets van doen hebben met het heden,maar het verleden wordt geraakt?

-Heeft u zich ooit gerealiseerd, dat een competitiewedstrijd überhaupt niet 
gespeeld kan worden als er geen scheidsrechter is?

-Zou alleen al om het feit, dat een scheidsrechter zijn vrije tijd opoffert om u of mijnheer Onkenhout 90 minuten plezier te doen hebben,hij gerespecteerd dient te worden en niet te worden uitgescholden?

- Heeft u zich ooit afgevraagd waar u en de Onkenhouts het recht van daan halen om hun onvermogen met emoties om te gaan bot te vieren op een scheidsrechter?

- Waar haalt u het idee vandaan, dat voetbal is uitgevonden om  agressie in goede banen te leiden?

- Zou u zich lenen voor een wekelijkse scheldpartij van 90 minuten en dat iedere week en dan ook nog in de wetenschap, dat mensen daar fijne herinneringen aan hebben?

- Zou het niet beter zijn om mensen ook in hun jeugd te leren op een goede manier met emoties om te gaan,ook in de huiselijke kring, om te voor komen, dat ze zich bot vieren op personen die met hun emoties niets van doen hebben: vrouw,man,kinderen,scheidsrechters, verkeersdeelnemers(m/v)?

- Is het u bekend, dat in de tijd dat ik voetbalde van jongs af aan werd geleerd: mondje dicht tegen de scheidsrechter en dat bij overtreding je uit het veld werd gehaald.?Door de eigen elftal leider! Met als gevolg: je hield je mond wel dicht!

-Zou het niet tijd worden, dat mensen gaan leren te ontdekken waar hun agressie vandaan komt? Zoals bij de heer Onkenhout: Tjonge ,tjonge,hij had zich kapot geergerd, dat ook 50-gers zoals hij een week niet kunnen spelen. En waarom? Omdat zijn verwachting niet uitkomt? en dan worden we boos.

-Vind u ook niet, dat van de heer Onkenhout mag worden verwacht, dat hij zich los kan maken van zijn eigen belangetje en zich rekenschap geeft van een groter belang dan hij zelf en zijn maten: het maken van een statement in het belang van een grotere zaak?


Nee,op scholen worden we vol gepropt met mentale zaken: rekenen,spreken,talen aardrijkskunde,geschiedenis,wiskunde,meetkunde,natuurkunde,etc,etc.  We worden geprogrammeerd in een bepaalde richting waarin de ratio centraal staat. Hoe we om moeten gaan met ons gevoel,met onze emoties? niets van dat al. We denken, dat niet nuttig is. Niet in financiële zin nuttig. De samenleving zou zich een hoop geld kunnen besparen als dit soort zaken wel werd geleerd op school. En niet als vak,dat we erbij doen. Nee,als een vak dat zwaar mee telt!

donderdag 9 augustus 2012

LUISTEREN NAAR MUZIEK: EEN POORT NAAR VERBINDING


en dan het einde: tijd om weer te gaan slapen.........nee,tijd om wakker te blijven...........we hebben lang genoeg geslapen.....tijd om bij voortduring prior unity op en aan te roepen........om het leven te helen....mijn leven........ons leven......de wereld......we zijn een .....in vreugde......in pijn........in verdriet.........jouw pijn....is ....mijn pijn...jouw vreugde....de mijne....vergeving aan mezelf........de ander......verbonden met me zelf.....de ander....de wereld....de hemel....de...aarde......het kan.......omdat het moet........anders.........de vlinder.......kleurrijk.......
de true colors.......

waarom niet.......heb geen vrees.....want ik ben ben altijd bij je........nooit alleen.....we zijn al een.....het is er.......ga het ont-dekken....meer en meer .....dat schitterende een zijn....bewust zijn .......van moment tot moment voelen zonder weerga zoals het Hart.........grenzeloos.......
.liefde........... harten in harten......geen zij en wij.......al(l)een.....wij....
..in beleving.........nu....en .......dan......dus....altijd........samen.....geen tijd meer om te dromen........wakker zijn.........om te voelen......grenzeloos.........harten die spreken.........zwijgen..........in de eigen grootsheid..........goud ligt in ons........voor het grijpen........wie zijn wij omdat niet te doen........het licht te ontvangen....in het nu....in het zijn.......in het hart.......te leven....te vieren........open staan.......de handen uitgestrekt.....palmen naar boven....laat maar komen.....we vertrouwen....we handelen...in en vanuit.....mijn wijsheid-----onze wijsheid....de collectieve wijsheid......vanuit de ene realiteit naar de andere...........we delen...we helen.......we slapen niet meer......wakker....bewust.....we danken,we danken,we danken.


You with the sad eyes
Don’t be discouraged
Though I realize
It’s hard to take courage
In a world full of people
You can loose sight of it
When the darkness inside you
Makes you feel so small

But I see you true colors
Shining trough
I see you true colors
That’s why I love you
So don’t be afraid
To let them show
Your true colors
True colors
Are beautiful
Like a rainbow

Show me a smile
Don’t be unhappy
Can’t remember when
I last saw you laughing
If this world makes you crazy
And you’ve taken all you can bear
Just call me up
Because you’ll know I’ll be there

And I see your true colors
Shining trough
I see your true colors
That’s why I love you
So don’t be afraid
To let them show
You true colors
True colors
Are beautiful
Like a rainbow






You'll remember me when the west wind moves
Upon the fields of barley
You'll forget the sun in his jealous sky
As we walk in the fields of gold

So she took her love
For to gaze awhile
Upon the fields of barley
In his arms she fell as her hair came down
Among the fields of gold

Will you stay with me, will you be my love
Among the fields of barley
We'll forget the sun in his jealous sky
As we lie in the fields of gold

See the west wind move like a lover so
Upon the fields of barley
Feel her body rise when you kiss her mouth
Among the fields of gold
I never made promises lightly
And there have been some that I've broken
But I swear in the days still left
We'll walk in the fields of gold
We'll walk in the fields of gold

Many years have passed since those summer days
Among the fields of barley
See the children run as the sun goes down
Among the fields of gold
You'll remember me when the west wind moves
Upon the fields of barley
You can tell the sun in his jealous sky
When we walked in the fields of gold
When we walked in the fields of gold
When we walked in the fields of gold

Categorie:

Labels:




v=Ga7DIKcBeeM&feature=youtube_
gdata_player

v=PeKE2Z-9HVM&feature=youtube_
gdata_play

v=F3xr4bJtxhg&feature=youtube_
gdata_player

woensdag 8 augustus 2012

een nieuw paradigma:leven vanuit eenheid

Eenheid
Als kind had ik sterk het gevoel in een andere wereld terecht te zijn gekomen dan ik kende. Een merkwaardige wereld. Met vreemde mensen om me heen. Ik zou nu zeggen: ik speelde een rol in de verkeerde film. Ik voelde me verbonden met mezelf,de mensen,de natuur en had een verbinding met hemel en aarde. Voor mij was dat van zelfsprekend. En dacht,dat voor iedereen zo was. De laatste ben ik steeds weer aan het ontdekken, dat die wereld uit mijn kindertijd de echte wereld is. Nogal confronterend was het gebeuren tijdens een retreat in Zwitserland. Hieronder wat ik ervaarde:
Toen ik dat grote hart op de flip-over zag- was het laatste ochtend-was ik geraakt,tranen in mijn ogen. Omdat ik me realiseerde,dat dat grote hart met die klein harten daarin,de wereld was,zoals ik die als klein kind zag en ervoer. Mij werd echter verteld en de mensen om me heen gedroegen zich ook zo anders, als het ware, om me te vertellen, dat de echte wereld een andere is ,waaraan ik me aan heb aan te passen. .....En
uiteindelijk dacht ik ,dat mijn wereld niet de echte is en ik paste me aan.
Die tekening op die flip-over bracht me terug naar die wereld,die vergeten wereld van eenheid. En ik realiseerde me,dat ik slechts een ding heb te doen: uit de wereld te stappen waarvan ik dacht dat die echt is en terug te gaan naar en in de wereld te stappen die ik kende als kind, verbonden, een wereld waar geen afscheiding is, geen hij en zij. En ik realiseerde me, dat de weg naar die wereld, de weg naar mijn hart is. Dat de weg die we gaan, individueel en collectief, de weg naar het hart is, want eenheid is gezeten in het hart. Zonder het Hart geen eenheid, het Hart omarmt alles. Het Hart kent geen oordelen. Het Hart is, Het Hart is, Het hart is. Wel, dit alles, volgens mij en ontdek je eigen waarheid!



Prayer for Australia

       A PRAYER FOR THE AUSTRALIAN PEOPLE


Sanctuary Renewed Connection(see below*)






      We Start on wednesday  August 8th a novena(9 days prayer). Please join us!




Sit in silence and direct yourself to God,Goddess or however you want to call him or her or IT .It`s up to you.





Prayer


May the light come back in the eyes of the Indigenous  people in Australia
May the  Indigenous people in Australia get back their self-esteem.
May the Indigenous people of Australia  get  the connection again with their roots,spirits,dreamtime.
May they feel inside themselves that Australia and The World needs them!
May they forgive themselves whatever they have to forgive themselves.




May the Non-indigenous  People in Australia stop thinking ,acting like they are better than the original inhabitants of Australia.
May they get the conviction that we are all one. With differences but equal.
May they forgive themselves and the ancestors for their behavior against the Indigenous  people of Australia.


May there be healing for both parties and may they  overcome the feeling of separation
May they all come together and saying to each other: I love you, I embrace you, lets celebrate our differences in the knowing: we are all one!

May there be a reconciliation on all levels!

And not our but Thy will prevail









Suur Maj


see next page


*Is a place where we want to connect with traditions from the four wind directions. Knowing that those wind directions and associated forces are essential for life on Earth. Physical, spiritual and religious.

In the knowing that the sacred feminine energy has to get a stronger voice, we will celebrate and welcome the many varieties of traditions. We will embrace and celebrate differences.

A place that gradually will manifest in a direction which currently is still unknown to us and already known by those who lead us.

Knowing that we are all one and, despite of the differences, coming from and are connected with the same source. The source of all sources. The primal source. And connected with the source of our own Knowing, the Divine Source in ourselves.
Knowing that everything in this world, in the universe is interconnected.And by realising that,it works like a command to Act. Outward and inward-oriented.

Especially inwards. Our individual field is connected to the collective field.

Knowing that everything we change in ourselves will influence the world. A change in ourselves, is changing the world.

maandag 11 juni 2012

Pure Stilte en Natuur


We komen uit rust wanneer we geboren worden en we gaan terug tot rust wanneer onze tijd daar is.


Tussen deze twee momenten in leven we een leven waarin stilte en rust een steeds geringere plaats innemen.


We worden steeds meer door lawaai en onrust omgeven. Er komen steeds meer prikkels bij. Bijna dagelijks.

Vaak staan we niet eens stil bij welke waarde rust en stilte op ons heeft. De kalmerende invloed die er van uit gaat!

Toch weet de mens heel goed hoe groot de invloed van stilte op onze geest is,op ons prettig voelen,op ons welzijn.


Daarom zijn door de eeuwen heen en ook nu nog mensen op zoek naar stilte,naar stille plekken.
In de natuur,stiltecentra,kloosters,meditatie,of in het bewerkstelligen van een stiltegebied.


Ze willen het lawaai van het fysieke leven buiten sluiten om zo de stilte van het innerlijke leven te vinden.
Om zo de deur te openen naar een innerlijk leven in rust en stilte. Om op die manier een bijdrage te leveren aan
rust en stilte in de buitenwereld. Zo binnen ,zo buiten. Zo buiten,zo binnen.

Wanneer de onrust en lawaai in ons innerlijk tot rust zijn gekomen,kan de geest aan het woord komen. Slechts deze innerlijke stem kan - althans dat is wat ik geloof -, een juist antwoord vinden op al die prikkels van buiten af.


En kan er rust,stilte en harmonie ontstaan bij een mens.

De innerlijke stilte en harmonie en die in de buitenwereld zijn twee kanten van dezelfde medaille.
Stilte die staat voor het creatieve,het kalme,het harmonieuze ,het liefdevolle in ons bestaan.
Dat is wat ik de wereld toewens en ook u.